Een leven van 120 jaar is Geen Biohack

We leren steeds beter hoe we ons leven kunnen verlengen. Maar ergens onderweg is wellness veranderd in nóg iets waarin we moeten excelleren.

Misschien worden wij wel de generatie die langer leeft dan alle generaties voor ons. Tegelijkertijd lijken we een ongekende hoeveelheid tijd te besteden aan de vraag of we wel gezond genoeg eten, goed genoeg slapen, genoeg bewegen en ons leven eigenlijk wel op de juiste manier leiden.

De grens van 120 jaar is al eens doorbroken. Jeanne Calment is nog altijd de enige geverifieerde persoon die ouder werd dan 120. Zij bereikte de leeftijd van 122 jaar en 164 dagen. Of een leeftijd van 120 ooit iets gewoons wordt, is wetenschappelijk gezien nog altijd zeer de vraag.

Bij MethaeVersae vinden we die vraag misschien wel interessanter dan de voorspelling zelf.

Wat gebeurt er als een veel langer leven daadwerkelijk binnen handbereik komt? En belangrijker nog: wat gaan we doen met al die extra ochtenden?

Want jaren aan een leven toevoegen is één ding. Een leven creëren waaraan je graag jaren wilt toevoegen, is iets heel anders.

De buren bijhouden zit inmiddels onder onze huid

Ooit betekende keeping up with the Joneses dat je een groter huis wilde, een nieuwere auto of een vakantie naar een bestemming waar de buren nog niet waren geweest.

Tegenwoordig dragen de Joneses een continue glucosemeter.

Ze houden hun diepe slaap bij, plannen hun ochtendlicht zorgvuldig, stappen voor het ontbijt in een ijsbad en meten hun biologische leeftijd. Zelfs rust lijkt zo langzaam veranderd in iets waarop we kunnen presteren.

Onze zoektocht naar gezondheid heeft daarmee iets gejaagds gekregen. Er is altijd een nieuw protocol om te volgen, een volgend supplement om te proberen of een wearable die ons vertelt hoe goed we het vandaag hebben gedaan. En er is altijd wel een longevity expert die uitlegt dat het ochtendritueel dat je zo trouw uitvoert eigenlijk helemaal verkeerd blijkt te zijn.

Wellness begint zo verdacht veel op een overvolle inbox te lijken: een eindeloze lijst van dingen die we nog moeten doen voordat we eindelijk gezond genoeg mogen zijn.

Sociale media hebben die ontwikkeling alleen maar versneld. Onze ideeën over wat we nodig hebben om ons goed te voelen, worden steeds sterker gevormd door het algoritme. Op TikTok en Instagram moet eenvoudig menselijk welzijn concurreren met een niet aflatende stroom aan tips, routines, hacks en optimalisaties.

We verlangen naar diepere rust, maar controleren onze slaapscore zodra we wakker worden. We willen minder stress, maar bouwen complete routines om ons cortisol onder controle te krijgen. We willen langer leven, terwijl we ons steeds meer zorgen maken over alle meetbare voorwaarden waaraan dat leven zou moeten voldoen.

Er zit iets wonderlijks en tegelijkertijd iets pijnlijk menselijks in die tegenstelling.

We blijven zoeken naar de oplossing buiten onszelf

Ook de hospitalitysector heeft deze koorts te pakken gekregen. Net als de luchtvaart, retreats, private communities en de nieuwste generatie longevityconcepten.

Een ijsbad? Neerzetten. Infraroodtherapie? Natuurlijk. Slaapoptimalisatie? Onmisbaar. IV therapie? Maak er een aparte ruimte voor.

En begrijp ons niet verkeerd: een verblijf in een ashram, een week vasten of een reis naar een afgelegen biohacking retreat kan bijzonder en zelfs transformerend zijn.

Maar wanneer je daarna terugkeert naar een dagelijks leven dat structureel uit balans is, kan zo'n ervaring dat niet blijvend voor je oplossen.

Misschien is dat wel de ongemakkelijke waarheid onder de huidige wellnessboom. We zoeken buiten onszelf naar iets dat ons van binnen een blijvend gevoel van rust, gezondheid en evenwicht kan geven.

Naar die ene methode, plek of technologie die ervoor zorgt dat alles op zijn plaats valt.

Maar misschien bestaat die oplossing helemaal niet.

Misschien is gemoedsrust nooit bedoeld geweest als iets wat je als hotelvoorziening kunt aanbieden.

Longevity vraagt om een bredere blik

De volgende fase van longevity kan daarom niet simpelweg bestaan uit meer apparaten, behandelingen en technologie. We zullen naar de volledige menselijke ervaring moeten kijken.

Naar hoe we slapen en eten. Hoe we bewegen, werken, reizen en contact maken met anderen. Naar de sfeer van een ruimte om zeven uur 's ochtends en de hoeveelheid natuurlijk licht die onze ogen bereikt. Naar de vraag of onze omgeving ons uitnodigt om te bewegen of ons juist urenlang stil laat zitten.

Naar technologie die ons op de achtergrond ondersteunt in plaats van voortdurend om onze aandacht te vragen. Naar architectuur die niet alleen indrukwekkend oogt, maar werkelijk samenwerkt met het landschap waarin zij staat.

Juist deze details doen ertoe.

Want mensen ervaren hun leven niet in afzonderlijke sectoren of marktsegmenten. Ons lichaam weet niet dat de spa onder ‘wellness’ valt, de slaapkamer onder ‘hospitality’ en de vliegtuigcabine onder ‘aviation’.

Het lichaam ervaart simpelweg de omgeving waarin het zich bevindt.

Wat komt er na de wellnesshype?

Precies in dat grensgebied werkt MethaeVersae.

We werken samen met organisaties binnen hospitality en luchtvaart, met communities en met ontwikkelaars van leefomgevingen. Samen onderzoeken we wat er ontstaat wanneer longevity, menselijk gedrag, architectuur, technologie, lokale kennis en natuur niet langer als losse onderdelen worden gezien, maar als één samenhangend systeem.

Een deel van dat werk is sterk technologisch. Een ander deel grijpt juist terug op kennis die al eeuwen bestaat.

De interessantste mogelijkheden ontstaan precies waar die twee werelden elkaar ontmoeten.

We willen niet bijdragen aan de volgende kortstondige trend in een industrie die al vol genoeg zit met grootse beloftes over het perfecte lichaam, de perfecte gezondheid en het perfecte leven.

Wij kijken liever naar wat overblijft wanneer het jargon verandert. Wanneer het wonderprotocol van vandaag alweer plaats heeft gemaakt voor het volgende. Wanneer de biohackinghype verder is getrokken naar een nieuwe obsessie.

De toekomst van longevity zal waarschijnlijk niet worden bepaald door de organisatie met de meeste machines.

Ze zal worden bepaald door de mensen die begrijpen voor wie al die technologie, ruimtes en systemen uiteindelijk bedoeld zijn: de mens zelf.

We bouwen daarom niet voor de hype.

We bouwen voor wat er overblijft wanneer de hype voorbij is.